Letterbak hart - trouwdag

16 september 2011 zijn wij getrouwd. En lang, lang geleden vond ik een letterbak in de vorm van een hart. Ik dacht; dát is gaaf! Die ga ik pimpen met onze trouwdag. Leuk bedacht natuurlijk maar een behoorlijke klus aangezien geen enkel plankje in het hart recht bleek. Mede daardoor hing het hart al ontzettend lang op deze manier aan de muur:

 Sinds gisteren is er wat veranderd. Namelijk; het hart is af! Nou ja... ongeveer dan... Ik neem jullie mee met een tour:

 Linksboven een foto van de gele Burka met daar bij het verhaal. En nee; ik had dit niet zelf geregeld haha. Daarnaast staat een potje met de pareltjes die ik in mijn haar had.

 Daarnaast een foto van Mr. Ofwel: de bruidegom.

 Helemaal rechts bovenin een ballon van onze trouwdag met daar onder een foto van ons met onze trouwauto.

 Dan weer naar links maar één rijtje naar onderen: de vrienden. Ik met de meiden en manlief met de mannen. Daartussen een potje blauwe M&M's. We hebben een heleboel blauwe M&M's gekregen met onze trouwdag want manlief eet altijd eerst de blauwe. Met een goede reden: deze zijn volgens hem namelijk het allerlekkerste. Op onze trouwdag moest hij een proeftest doen met M&M's om te zien of hij echt verschil kon proeven...

 Daar onder een foto van mijn mam terwijl ze voor in de kerk staat. Onder de foto staat een potje zand..

 Links in het vakje het verhaal wat mijn moeder vertelde en dus ook de uitleg van het potje zand.

 Daarnaast Mrs. Ofwel: de bruid. Hier op de trap in mijn ouderlijk huis.

 Mijn getuigen...

 De getuigen van manlief...

 Geen uitleg nodig neem ik aan :-) Helemaal linksonder zit nog een gedroogde corsage van onze dag.

 Rechtsonder is het vakje van onze kerkdienst

 Mijn vader bracht mij naar binnen

 Onze neef bracht ons (samen met mama) de ringen

 En links de tekst van het liedje wat gedraaid werd bij binnenkomst van de kerk

Al met al is hij behoorlijk druk omdat het een vol hart is. Echter; hij hangt centraal op een witte muur dus ik vind wel dat het kan. Alle vakjes heb ik geprobeerd erg rustig te houden en al met al is onze hele dag nu aardig samengevat in dit hart. Om alles stofvrij te houden moet ik er nu nog een glasplaat voor zien te regelen en alles moet nog officieel vastgeplakt (maar voordat de glasplaat er op gaat nog een keer GOED schoonmaken) maar: hij is eindelijk af :-)

Een zoon!

Inmiddels zijn wij al weer bijna 7 weken de trotse ouders van zoon Thijs.

Met Thijs, papa en mama gaat alles prima!

 

Vol trots heeft deze slinger die zij voor ons maakte eerst in het ziekenhuis, en later thuis voor het raam gehangen. Nu ligt hij keurig opgevouwen in de kast voor als ons mannetje 1 jaar wordt.

Ik begin inmiddels iets meer energie te krijgen en iets meer een ritme te krijgen dus ik hoop binnenkort ook weer eens aan de slag te kunnen in mijn hokkie als ons vriendje even ligt te slapen (of papa thuis is) zodat ik dit blog ook weer nieuw leven in kan blazen!


Oh ja en als aanvulling op mijn vorige blogpost: mijn oma vond het FANTASTISCH!! :-)

Ulevellen

De wattes? Ja het staat er echt: ulevellen.
Zondag is mijn oma jarig. En zij schijnt vroeger als mijn moeder jarig was dit liedje te hebben gezongen:

Jarig Jetje zou trakteren alle meisjes van de klas
Jetje had wat uitgekozen waar ze zelf zo dol op was
Ulevellen bracht ze mee, ieder kreeg er minstens twee
Ulevellen bracht ze mee, ieder kreeg er minstens twee
Maar jawel een stroom vriendinnen kwam ons Jetje tegemoet
Met de allerbeste wensen werd de jarige begroet
En ze vroegen, nogal glad, wat of Jet in ’t zakje had
En ze vroegen, nogal glad, wat of Jet in ’t zakje had
Ulevellen? Even proeven, eentje kwam er niet op aan
Nog een ….. Jetjes ulevellen gingen zoetjes naar de maan
En de klas, een gek geval, kreeg warempel niemendal
En de klas, een gek geval, kreeg warempel niemendal!

Mijn moeder vroeg zich af wat ulevellen waren en na even googlen waren we er achter en kon mijn moeder ze gaan kopen. Op deze manier kan oma ze zondag zelf trakteren. En ja alleen een kaal snoepje (of nee 2 volgens het liedje) kon natuurlijk niet dus gingen mams en ik aan de slag:

Ik heb een tag stans maar ja die bleek net niet het goede formaat dus ging ik aan het tekenen. 40 tags...

 Daarna alle 40 uitknippen en als je vocht vasthoudt door de zwangerschap (en kramp in je vingers hebt) dan zien je vingers er na 40 tags zo uit: haha

 Daarna alle tags ge-inkt want ja dat geeft het toch wel een mooiere "ouderwetse" uitstraling en maakt het wel af.

 Dan overal gaatjes in...

 Toen nog 40 "matjes" tekenen en knippen voor onder de stickers want... mijn moeder had nog een foto opgesnord van mijn oma van vroeger en op sticker laten afdrukken en die moesten er op komen!

 Einde van de middag had ik dit klaar liggen:

 's avonds kwam mijn mam helpen en plakten we alle stickers op de matjes

 Maakten we van tule zakjes voor de ulevellen (die hier in een bakje zitten)

 Matjes op de tags, tape er op, lintje er op...

 Ulevellen in zakjes tule, lintjes knippen, lintjes er om... Het was net lopende band werk haha

 En dan groeit de stapel langzaamaan...

 Met dus als eindresultaat 40 van deze "kadootjes" die mijn oma dus zelf mag trakteren op haar verjaardag. Uiteraard weet ze van niets..

Hopelijk vindt ze het leuk! Ik zal er niet bij zijn zondag aangezien ik dan zo'n 39 weken zwanger ben en geen zin heb om een uur rijden van mijn ziekenhuis af te zitten (en aangezien ik nogal een lastig medisch verhaal schijn te zijn...). Je weet het tenslotte nooit...

Ook om deze reden zal dit waarschijnlijk m'n laatste scrappost zijn voorlopig. Jullie redden het wel even zonder mij he? :-)

Een jongetje!

Een collegaatje liep een paar weken voor met haar zwangerschap op mij en inmiddels is zij bevallen.

Eigenlijk vraagt dat om kraamvisite en een kraamkadootje maar door bekkenklachten bij mijn eigen zwangerschap doet ook autorijden  tegenwoordig zeer en dus besloot ik het kraamkadootje op te sturen. De kleine  bewonderen doe ik dan wel als onze kleine er is..

 Toen zij met haar verlof begonnen was hebben we nog een thee-date gedaan en heb ik het kamertje mogen zien. En die was helemaal naturel en in Pooh-stijl. Dus wat maak je dan...? Een boekje met Pooh natuurlijk! En; aangezien ik nooit weet hoe handig mensen zijn met foto's op aparte maten maakte ik er één waar 9x13 foto's in konden.

De buitenkant is van chipboard met fibrefil en een stofje er om heen (naturel met wit geblokt). Dan van vilt de naam er op, wat oranje knoopjes (Pooh-kleur) en klaaar!

Vandaag kreeg ik een berichtje dat ze het helemaal leuk vonden dus de post was over en ik kon het boekje op mn blog zetten.
De kersverse vader had al gezegd dat de echo-foto's er mooi in konden.

Nou dat gaat vast goed komen! Ik ben in ieder geval blij dat het boekje in de smaak valt!

Blz. 2 en blz. 4 van het baby-boek

Eh ja je leest het goed; ik heb blz. 2 en blz. 4 gemaakt van het baby-boek. Onlogisch? Ja waarschijnlijk wel alleen is blz. 3 nog één met vakjes en daar had ik nog even geen zin in dus vandaar...

 

Hier komt bladzijde 2: vrijwel geheel gewijd aan het "moeders voor moeders":

 Blz. 4 is een LO met onze eerste echo. Nog steeds naturel want, ondanks dat we inmiddels weten wat het wordt, dat wisten we toen nog niet (en dan kan ik niet meer bloggen haha).

 Ik bleek 10 weken (en 2 dagen) zwanger te zijn

 In beeld zagen we een kloppend hartje en trappelende beentjes. Wat is dat gek zeg als je zelf nog niets voelt! Heel bizar... De buik is nog niet gegroeid, je voelt nog niets, je hoort niets maar het scherm laat toch echt een spartelend kindje zien... En dat in mijn buik...!

Het is en blijft een bijzonder iets he een zwangerschap :-)

Fotoboek baby blz. 1

Eerder begon ik al met het baby-boek maar helaas kwam het toen weer stil te liggen wegens de braderie en allerlei andere dingen die er tussendoor kwamen. Vandaag heb ik echter de eerste bladzijde af gemaakt:

 Linksbovenin de eerste test die we deden:

 Rechts boven de officiële test (de eerste test was eigenlijk te vroeg gedaan)

 De kadootjes voor de aanstaande opa's en oma's

 Ën natuurlijk de tekst er bij:

Nu langzaam maar gestaag verder... ;-)

Braderie

Samen met haar en met haar stond ik gisteren op een braderie in de hoop om wat spulletjes te kunnen verkopen. Samen hadden we een gezellige dag met stralend weer en redelijk wat aanloop.

We hadden gehoopt dat de verkoop wat beter zou gaan, maar we hebben een hoop reclame uitgedeeld en wie weet wat daar nog uit komt!

 

Onze kraam zag er in ieder geval gezellig uit:

En ja; we hebben allemaal ook nog wat verkocht :-)